هدف: پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی اضطراب سخنرانی دانشجویان بر اساس هوش اجتماعی و تاب‌آوری انجام شد.
روش‌: پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری پژوهش را دانشجویان واحد بین‌المللی آزاد بندر انزلی در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ تشکیل می‌دادند. با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس، ۱۵۰ شرکت‌کننده انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه اضطراب سخنرانی (PSAS)، پرسشنامه هوش اجتماعی (TSIS) و پرسشنامه تاب آوری (CD-RISC) بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۷ و از طریق تحلیل‌های همبستگی و رگرسیون همزمان در سطح معناداری α=0.05α=0.05 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
نتایج: نتایج نشان داد که بین هوش اجتماعی و اضطراب سخنرانی، و همچنین بین تاب‌آوری و اضطراب سخنرانی، رابطه منفی و معناداری وجود دارد. علاوه بر این، مدل رگرسیون نشان داد که هوش اجتماعی و تاب‌آوری توانسته‌اند ۳۵ درصد از واریانس اضطراب سخنرانی را تبیین کنند.
نتیجه‌گیری: یافته‌ها حاکی از آن است که تقویت هوش اجتماعی و تاب‌آوری می‌تواند به‌طور مؤثری باعث کاهش اضطراب سخنرانی در میان دانشجویان شود.