Rahman Institute of Higher Education Journal of Modern Psychology 2783-4433 6 1 2026 01 01 The Role of Resilience and Personality Traits in Nurses' Job Performance تأثیر تاب‌آوری و ویژگی‌های شخصیتی بر عملکرد شغلی پرستاران 1 10 242399 10.22034/jmp.2026.555410.1156 EN Negin Madadzadeh Assistant Professor, Department of Midwifery, As.C., Islamic Azad University, Astara, Iran 0000-0003-1841-4984 Seyedeh Laiya Mortazavi Assistant Professor, Department of Public Administration, As.C., Islamic Azad University, Astara, Iran 0000-0003-0807-2722 Mina Alavi Assistant Professor, Department of Public Administration, Qa.C., Islamic Azad University, Qazvin, Iran 0000-0003-4581-6401 Behzad Ashhab Master of Public Administration, Department of Public Administration, As.C., Islamic Azad University, Astara, Iran Journal Article 2025 10 30 Objective: This study aimed to investigate the role of resilience and personality traits in the job performance of nurses working in hospitals in Astara city. Methods: This descriptive-analytical study adopted a correlational approach. The statistical population included all nurses employed in the medical centers of Astara city in 2024. Simple random sampling was used, with 179 nurses participating as the study sample. Data were collected using standard questionnaires and analyzed using Pearson correlation and multiple linear regression in SPSS version 26. The research instruments included the Nurse Team Resilience Scale, Big Five Inventory-2, and Individual Work Performance Questionnaire. Results: Resilience, situational awareness, adaptive capacity, and conscientiousness showed positive and significant correlations with job performance (p < 0.001), whereas key vulnerabilities exhibited a significant negative correlation (p < 0.001). Multiple linear regression indicated that the predictor variables significantly predicted job performance (p < 0.001). Situational awareness, environmental adaptation, and resilience were the strongest positive predictors, while key vulnerabilities had a significant negative effect (p < 0.001). Conclusion: The findings underscore the importance of psychological factors such as resilience, situational awareness, and psychological flexibility in enhancing nurses' job performance. Concurrently, the adverse impact of vulnerabilities highlights that reducing stressors and improving environmental conditions can play a key role in performance improvement. هدف: این پژوهش با هدف بررسی تأثیر تاب‌آوری و ویژگی‌های شخصیتی بر عملکرد شغلی پرستاران در بیمارستان‌های شهرستان آستارا انجام شده است. تمرکز اصلی مطالعه بر تحلیل رابطه بین این متغیرهای روان‌شناختی و عملکرد حرفه‌ای پرستاران بود. روش‌: این مطالعه از نوع توصیفی-تحلیلی و به روش همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه پرستاران شاغل در مراکز درمانی شهرستان آستارا در سال ۱۴۰۲ بود. نمونه‌گیری به‌صورت تصادفی ساده صورت گرفت و 179 پرستار در این تحقیق مشارکت داشتند. نتایج: نتایج تحلیل همبستگی پیرسون نشان داد که بین تاب‌آوری و عملکرد شغلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد . همچنین، ویژگی‌های شخصیتی همچون وجدان‌گرایی و توافق‌پذیری نیز رابطه معناداری با عملکرد شغلی نشان دادند. نتیجه‌گیری: مطالعه حاضر بر اهمیت نقش عوامل روان‌شناختی مانند تاب‌آوری و ابعاد شخصیتی در ارتقاء عملکرد شغلی پرستاران تأکید دارد. بر این اساس، پیشنهاد می‌شود برنامه‌های آموزش مهارت‌های مقابله‌ای، ارتقاء خودآگاهی و آزمون‌های شخصیت‌شناسی در فرآیند توسعه منابع انسانی در بیمارستان‌ها گنجانده شود تا کیفیت ارائه خدمات مراقبتی بهبود یابد.

https://modernpsy.rahman.ac.ir/article_242399_ddbaedfb85722c8deeb0a8af51aefa00.pdf

Rahman Institute of Higher Education Journal of Modern Psychology 2783-4433 6 1 2026 01 01 The Mediating Role of We-ness in the Relationship between Primary Object Relations and Ego Strength with Marital Stability نقش میانجی تجربه مایی در رابطه بین روابط موضوعی اولیه و استحکام ایگو با پایداری ازدواج 11 24 239745 10.22034/jmp.2026.566048.1164 EN Gholamreza Arabsalmani Ph.D. in Counseling, Department of Psychology, Qo.C., Islamic Azad University, Qom, Iran 0009-0000-4052-187X Shahram Vaziri Associate Professor, Department of Clinical Psychology, Islamic Azad University, Medical Branch, Tehran, Iran 0000-0001-8471-3363 Nader Monirpour Associate Professor, Department of Psychology, Qo.C., Islamic Azad University, Qom, Iran 0000-0002-9889-5126 Journal Article 2025 10 19 Objective: The present study aims to investigate the factors influencing marital stability, considering the mediating role of we-ness. Methods: The research method was descriptive-correlational study employed structural equation modeling (SEM) and and the statistical population was all married individuals residing in Varamin and Pishva cities in 2025. Using a purposive sampling method, 388 participants were selected. Data was collected using the following standardized questionnaires: the Marital Instability Index (MII), the Bell Object Relations Inventory (BORI), the Ego Strength Scale (ESS), and the We-ness Questionnaire (WQ). Data analysis was performed using structural equation modeling and correlation tests. Results: The final model demonstrated an acceptable fit to the data, with indices such as RMSEA = 0.076 and CFI = 0.899. All observed variables loaded significantly onto their respective latent constructs, with factor loadings exceeding 0.3 (p < .05). In addition, the mediating role of we-ness in the indirect relationship between primary object relations and ego strength with marital stability was confirmed. Conclusion: The results highlight the importance of primary object relations and ego strength, as well as the key role of we-ness as an influential mechanism on marital stability. Consequently, designing educational interventions for parents (particularly mothers) focusing on primary object relations and fostering a sense of we-ness could contribute to enhanced marital durability. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی عوامل مؤثر بر پایداری ازدواج با در نظر گرفتن نقش میانجی تجربه مایی انجام شد. روش: روش پژوهش، توصیفی‑همبستگی از نوع مدل‌یابی معادلات ساختاری بود و جامعهٔ آماری را تمامی افراد متأهل ساکن شهرستان‌های ورامین و پیشوا در سال ۱۴۰۴ (۲۰۲۵ میلادی) تشکیل دادند. با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند، ۳۸۸ نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه‌های استاندارد شاخص بی‌ثباتی زناشویی (MMI)، پرسشنامهٔ روابط موضوعی بل (BORI)، مقیاس استحکام ایگو (ESS) و پرسشنامهٔ تجربه مایی (WQ) استفاده شد. تحلیل داده‌ها با روش مدل‌یابی معادلات ساختاری و آزمون‌های همبستگی صورت گرفت. نتایج: مدل نهایی از برازش قابل‌قبولی با داده‌ها برخوردار بود. تمامی متغیرهای آشکار بر سازه‌های پنهان مربوط به‌خود بار عاملی معناداری بالاتر از ۳/۰ نشان دادند (۰۵/۰ > p). همچنین، نقش میانجی تجربه مایی در رابطهٔ غیرمستقیم میان روابط موضوعی اولیه و استحکام ایگو با پایداری زناشویی تأیید شد. نتیجه‌گیری: یافته‌ها بر اهمیت روابط موضوعی اولیه و استحکام ایگو و نیز نقش کلیدی تجربه مایی به‌مثابهٔ سازوکاری تأثیرگذار بر پایداری زناشویی تأکید دارند. بنابراین، طراحی مداخلات آموزشی برای والدین (به‌ویژه مادران) با تأکید بر روابط موضوعی اولیه و تقویت حس تجربه مایی می‌تواند به افزایش استحکام زناشویی بینجامد.

https://modernpsy.rahman.ac.ir/article_239745_2fc5599f8ffb378884e1ad161e8072cc.pdf

Rahman Institute of Higher Education Journal of Modern Psychology 2783-4433 6 1 2026 01 01 The Prevalence of Nomophobia among Students and Its Association with Social Media Engagement and Demographic Factors 25 37 242768 10.22034/jmp.2026.574500.1168 EN Raymond Nyuke Department of Applied Psychology, Faculty of Social Sciences, Midlands State University, Gweru, Zimbabwe 0009-0006-0041-8580 Rememberance Benjamin Mandava Department of Applied Psychology, Faculty of Social Sciences, Midlands State University, Gweru, Zimbabwe Ephraim Dera Department of Applied Psychology, Faculty of Social Sciences, Midlands State University, Gweru, Zimbabwe Geoffrey Takudzwa Msipa Department of Applied Psychology, Faculty of Social Sciences, Midlands State University, Gweru, Zimbabwe Journal Article 2025 10 07 Objective: The aim of the present research was to investigate the prevalence of nomophobia among students and examine its relationship with social media engagement and demographic factors. Methods: The methodology of the present study was descriptive and correlational in nature. The study’s population included all students at Midlands State University in the academic year (2024-2025). Out of this population, 176 students were selected using a convenience sampling method. The Digital Social Network Engagement Questionnaire and the Nomophobia Questionnaire (NMP-Q) were then administered to them. Data were analyzed using descriptive statistics, Pearson’s correlation and Chi-square tests. The significance level was set at p ˂ 0.05. All analyses were performed using SPSS27 software. Results: The overall prevalence of nomophobia was 98.9%. 51% of participants reported symptoms of severe nomophobia, 29% moderate symptoms, 19% mild symptoms and 1% no symptoms. There was no significant relationship between nomophobia and age or gender. However, a significant relationship was found between nomophobia and students’ academic year (p = .007). In addition, there was a significant relationship between nomophobia and social media engagement (p < .001). Conclusion: Nomophobia is a prevalent concern among Zimbabwean university students and is strongly linked to higher levels of social media engagement and academic year. The study highlights the need for interventions to promote healthier digital habits and adaptive coping strategies among students. هدف: این مطالعه با هدف بررسی شیوع و همبسته‌های نوموفوبیا در میان دانشجویان دانشگاه در زیمبابوه انجام شد. این مطالعه همبستگی نوموفوبیا با عوامل جمعیت‌شناختی (سن، جنسیت، سال تحصیلی) و مشارکت در رسانه‌های اجتماعی را بررسی کرد. روش‌: این مطالعه از طرح همبستگی کمی با نمونه‌گیری آسان از ۱۷۶ دانشجو در یک دانشگاه زیمبابوه استفاده کرد. شرکت‌کنندگان یک نظرسنجی آنلاین شامل پرسشنامه جمعیت‌شناختی، پرسشنامه درگیری شبکه اجتماعی دیجیتال (DSNE-Q) و پرسشنامه نوموفوبیا (NMP-Q) را تکمیل کردند. تحلیل داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و آزمون کای‌دو انجام شد. نتایج: شیوع نوموفوبیا بالا بود، به‌طوری‌که ۵۱.۱٪ از شرکت‌کنندگان علائم شدید را گزارش کردند و میانگین نمره کلی در سطح متوسط بود. سن و جنسیت ارتباط معناداری با نوموفوبیا نداشتند. با این حال، سال تحصیلی دانشجویان ارتباط معناداری با شدت نوموفوبیا در شبکه‌های اجتماعی داشت (χ2(9) = 22.5, p =.007). علاوه بر این، درگیری با شبکه‌های اجتماعی همبستگی مثبت و معناداری با نوموفوبیا داشت (r = .39, p ˂ .001). نتیجه‌گیری: نوموفوبیا یک نگرانی شایع در میان دانشجویان دانشگاه زیمبابوه است و ارتباط قوی با سطوح بالاتر تعامل در رسانه‌های اجتماعی و سال تحصیلی دارد. این مطالعه بر لزوم مداخلاتی برای ترویج عادات دیجیتال سالم‌تر و استراتژی‌های مقابله‌ای انطباقی در میان دانشجویان تأکید می‌کند.

https://modernpsy.rahman.ac.ir/article_242768_b3c836dcda51e0f0352696a3453a1121.pdf

Rahman Institute of Higher Education Journal of Modern Psychology 2783-4433 6 1 2026 01 01 Emotional Relationships with Opposite Sex: Two Studies on the Mental Health of Adolescent Girls روابط عاطفی با جنس مخالف: دو مطالعه درباره سلامت روان دختران نوجوان 38 49 237565 10.22034/jmp.2025.569234.1165 EN Hengameh Azmoudeh M. A. in Personality Psychology, Department of Psychology, Rahman Institute of Higher Education, Ramsar, Iran 0009-0000-3661-1020 Masoume Maleki Pirbazari Assistant Professor, Department of Psychology , Rahman Institute of Higher Education, Ramsar, Iran 0000-0003-3107-1381 Milad SabzehAra Langaroudi Assistant Professor, Department of Psychology , Rahman Institute of Higher Education, Ramsar, Iran 0000-0003-0072-6904 Journal Article 2025 09 28 Objective: This research was conducted in two studies with the aim of investigating the mental health of adolescent girls who have relationships with opposite sex. Methods: The first study used a qualitative approach and a phenomenological method, and the second study used a quantitative approach and a causal-comparative method. In the first study, 12 adolescent girls aged 12 to 18 years old from Amlash city in 2025 who had a regular, daily, and at least one-year emotional relationship with the opposite sex were selected through purposive sampling and subjected to semi-structured interviews. In the second study, 30 adolescent girls who were in a romantic relationship with the opposite sex were selected and compared with 30 girls who were not in such a relationship. The research instruments in the second study were the Ryff Scale Psychological Wellbeing–Short Form (RSPWB-SF) and the Mental Health Questionnaire (GHQ-12). Finding: The coding of the interviews in the first study revealed 3 main themes and 27 sub-themes. In the second study, the findings showed that girls who have an emotional relationship with a opposite sex partner experience a significantly lower level of mental health and psychological well-being than girls who do not have such a relationship (P < 0.05). Conclusion: According to the findings, it can be concluded that adolescent girls have their own concerns, fantasies, and worries about emotional relationships with an opposite sex partner, which requires the attention of families, schools, and culture-building in society to prevent psychological harm and reduce their mental health. این پژوهش در قالب دو مطالعه با هدف بررسی سلامت روان دختران نوجوانی که دارای روابط عاطفی با جنس مخالف هستند، انجام شد. مطالعه اول از رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی استفاده کرد و مطالعه دوم از رویکرد کمی و روش علی–مقایسه‌ای بهره برد. در مطالعه اول، ۱۲ دختر نوجوان ۱۲ تا ۱۸ ساله از شهر آملش در سال ۲۰۲۵ که دارای رابطه عاطفی منظم، روزانه و حداقل یک ساله با جنس مخالف بودند، با نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شده و مورد مصاحبه نیمه‌ساختاریافته قرار گرفتند. در مطالعه دوم، ۳۰ دختر نوجوان که در رابطه عاشقانه با جنس مخالف بودند، انتخاب و با ۳۰ دختر که چنین رابطه‌ای نداشتند، مقایسه شدند. ابزارهای پژوهشی در مطالعه دوم شامل فرم کوتاه مقیاس روان‌بهزیستی ریف (RSPWB-SF؛ ریف، ۱۹۹۵) و پرسشنامه سلامت روان (GHQ-12؛ گلدبرگ، ۱۹۷۸) بود. کدگذاری مصاحبه‌ها در مطالعه اول ۳ تم اصلی و ۲۷ زیرتم را نشان داد. در مطالعه دوم، یافته‌ها نشان دادند که دخترانی که رابطه عاطفی با یک هم‌جنس مخالف دارند، سطح قابل توجهی پایین‌تر از نظر سلامت روان و روان‌بهزیستی نسبت به دخترانی که چنین رابطه‌ای ندارند تجربه می‌کنند (P < 0.05). بر اساس یافته‌ها، می‌توان نتیجه گرفت که دختران نوجوان نگرانی‌ها، تخیلات و دغدغه‌های خاص خود را درباره روابط عاطفی با جنس مخالف دارند که توجه خانواده‌ها، مدارس و فرهنگ‌سازی در جامعه را می‌طلبد تا از آسیب روانی پیشگیری و سلامت روان آنان ارتقا یابد.

https://modernpsy.rahman.ac.ir/article_237565_a28ab84c4fb5a215ab08668910914e6a.pdf

Rahman Institute of Higher Education Journal of Modern Psychology 2783-4433 6 1 2026 01 01 Comparison of Parenting Styles and Psychological Distress in Patients with Obsessive-Compulsive Disorder and Bipolar Disorder مقایسه سبک فرزندپروری و پریشانی روانی در افراد وسواسی و دوقطبی 50 65 241849 10.22034/jmp.2026.558240.1159 EN Sayyed Maryam Esmaili Master of General Psychology, Department of Psychology, Ardabil Branch Azad University, Ardabil, Iran 0000-0003-3839-4933 Somayyeh Taklavi Assistant Professor, Department of Psychology, Ardabil branch of Islamic Azad University, Ardabil, Iran 0000-0001-7025-8363 Behzad Malehmir PhD Candidate in Psychology, Department of Psychology, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran 0000-0002-5142-7448 Journal Article 2025 10 01 Objective: Among psychological problems, mood disorders and obsessive-compulsive disorders impose huge costs on the society every year due to their recurring nature. In this regard, the present study was conducted with the aim of comparing parenting styles and psychological distress in patients with obsessive-compulsive and bipolar disorders. Methods: The present study was applied in terms of its purpose and employed a causal-comparative (ex-post facto) design for data collection. The statistical population consisted of all patients diagnosed with Bipolar Disorder and Obsessive-Compulsive Disorder (OCD) who referred to psychiatric clinics in Ardabil during the second half of 2024. Participants were selected based on clinical interviews conducted by specialists according to DSM-5 criteria and their confirmed medical records. A total of 100 individuals (50 with Bipolar Disorder and 50 with OCD) were selected through purposive sampling based on the inclusion criteria. Data were collected using the Parenting Practices Questionnaire (PPQ) and the Depression Anxiety Stress Scales (DASS-21). The collected data were analyzed using Multivariate Analysis of Variance (MANOVA). Results: The findings indicated that although the OCD group reported higher mean scores in psychological distress and the bipolar group reported higher levels of authoritative parenting, multivariate analysis (MANOVA) did not reveal any statistically significant differences between the two groups (Wilks’ Lambda = .921, F(12, 284) = 1.00, p = .44). Similarly, univariate analyses (ANOVA) showed no significant differences in individual variables, including Depression (p = .35), Anxiety (p = .69), Stress (p = .42), Authoritative (p = .15), Authoritarian (p = .62), and Permissive parenting (p = .57). These results suggest that overall patterns of psychological distress and perceived parenting styles are largely similar across these two disorders, and the type of disorder alone does not account for substantial differences in these variables. Conclusion: Therefore, the current research emphasizes the importance of paying attention to parenting styles and psychological distress of the system in obsessive-compulsive and bipolar disorders. هدف: اختلالات خلقی و اختلال وسواسی–اجباری (OCD) به‌دلیل ماهیت مزمن و عودکننده خود، هزینه‌های قابل‌توجهی بر جامعه تحمیل می‌کنند. پژوهش حاضر با هدف مقایسه سبک‌های فرزندپروری و پریشانی روان‌شناختی در بیماران مبتلا به اختلال وسواسی–اجباری و اختلال دوقطبی انجام شد. روش: این مطالعه با طرح توصیفی–مقایسه‌ای انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی یا اختلال وسواسی–اجباری بود که در نیمه دوم سال 2024 به کلینیک‌های مشاوره و مطب‌های روان‌پزشکی در اردبیل مراجعه کردند. تشخیص‌ها بر اساس مصاحبه بالینی توسط متخصصان و مطابق با ملاک‌های DSM-5 و نیز اطلاعات پرونده‌های پزشکیِ ثبت‌شده توسط روان‌پزشک مرکز انجام شد. از این جامعه، 50 نفر مبتلا به اختلال دوقطبی (25 مرد و 25 زن) و 50 نفر مبتلا به اختلال وسواسی–اجباری (25 مرد و 25 زن) با روش نمونه‌گیری در دسترس و بر اساس ملاک‌های ورود انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه سبک‌های فرزندپروری بامریند (1974) و پرسشنامه پریشانی روان‌شناختی لاویبوند (1995) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس چندمتغیره (MANOVA) و آزمون تعقیبی LSD تحلیل شدند. نتایج: نتایج نشان داد بین گروه‌های وسواسی–اجباری و دوقطبی از نظر سبک‌های فرزندپروری و پریشانی روان‌شناختی تفاوت معناداری وجود دارد (سطح معنی‌داری 0.01). نتیجه‌گیری: یافته‌ها بر اهمیت توجه به سبک‌های فرزندپروری و پریشانی روان‌شناختی در تبیین و مداخلات مرتبط با اختلال وسواسی–اجباری و اختلال دوقطبی تأکید می‌کنند.

https://modernpsy.rahman.ac.ir/article_241849_a4a8d19ee05c18de62720e82ff3ce664.pdf

Rahman Institute of Higher Education Journal of Modern Psychology 2783-4433 6 1 2026 01 01 Collective Psychology: A Critical Corrective to the Dominant Influence and Control Paradigm روان‌شناسی جمعی: اصلاحیه‌ای انتقادی به پارادایم مسلط نفوذ و کنترل 66 76 244961 10.22034/jmp.2026.582362.1171 EN Jalil Babapour Kheiroddin Professor, Department of Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Tabriz, Tabriz, Iran 0000-0001-9163-6386 AmirHossein Abdi M.Sc. Student of General Psychology, Department of Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Tabriz, Tabriz, Iran 0009-0004-3219-111X Journal Article 2025 10 19 Objective: To critically examine the control-oriented trajectory within social psychology—characterized by covert influence, behavioral nudging, and digital dark patterns—and propose “Collective Psychology” as an ethical, liberatory corrective that re-centers democratic agency. Methods: A theoretical-critical inquiry was conducted through narrative review and conceptual analysis of peer-reviewed literature, books, and policy reports from 1960 to 2025. Thematic extraction and contrastive mapping were used to synthesize dominant influence paradigms with critical, liberation, and decolonial psychological traditions. Results: The synthesized framework comprises five interdependent principles: radical transparency, collective agency, structural healing, participatory praxis, and plural solidarity. Two irreducible paradigmatic contrasts emerged: shifting power from domination to collective capacity, and replacing covert manipulation with critical consciousness and influence literacy. These contrasts redefine psychological intervention from individual behavior modification to structural transformation and co-produced knowledge. Conclusion: Collective Psychology offers a coherent, principle-driven corrective that redirects psychological praxis away from technocratic control toward transparent, democratic solidarity. The framework provides actionable pathways for health policy, civic engagement, participatory research, and curriculum reform, demonstrating strong potential for culturally grounded adaptation. هدف: بررسی انتقادی مسیر کنترل‌محور در روان‌شناسی اجتماعی، که با نفوذ پنهان، تلنگرهای رفتاری و الگوهای تاریک دیجیتال مشخص می‌شود، و پیشنهاد «روان‌شناسی جمعی» به‌عنوان یک رویکرد اصلاحیِ اخلاقی و رهایی‌بخش که عاملیت دموکراتیک را مجدداً در کانون توجه قرار می‌دهد. روش‌: یک پژوهش نظری-انتقادی از طریق مرور روایی و تحلیل مفهومیِ مقالات داوری‌شده، کتاب‌ها و گزارش‌های سیاستیِ منتشرشده از سال ۱۹۶۰ تا ۲۰۲۵ انجام شد. به‌منظور سنتز (ترکیب) پارادایم‌های غالبِ نفوذ با سنت‌های روان‌شناختیِ انتقادی، رهایی‌بخش و استعمارزدایانه، از روش‌های استخراج مضامین و نقشه‌برداری تقابلی استفاده گردید. یافته‌ها: چارچوبِ سنتزشده دربرگیرنده پنج اصلِ به‌هم‌پیوسته است: شفافیت رادیکال، عاملیت جمعی، التیام ساختاری، پراکسیس (کنشگری) مشارکتی، و همبستگی تکثرگرا. دو تقابل پارادایمیِ تقلیل‌ناپذیر نیز آشکار شد: تغییر ماهیت قدرت از سلطه‌گری به ظرفیت جمعی، و جایگزینی دستکاری پنهان با آگاهی انتقادی و سواد نفوذ. این تقابل‌ها، مداخله روان‌شناختی را از سطح تغییر رفتار فردی به دگرگونی ساختاری و دانشِ هم‌آفرینی‌شده بازتعریف می‌کنند. نتیجه‌گیری: روان‌شناسی جمعی، یک رویکرد اصلاحیِ منسجم و اصول‌محور ارائه می‌دهد که پراکسیس روان‌شناختی را از کنترل تکنوکراتیک به سمت همبستگیِ شفاف و دموکراتیک تغییر مسیر می‌دهد. این چارچوب، مسیرهای قابل‌اجرایی را برای سیاست‌گذاری سلامت، مشارکت مدنی، پژوهش‌های مشارکتی و اصلاح برنامه‌های درسی فراهم می‌آورد و پتانسیل بالایی برای انطباقِ مبتنی بر فرهنگ از خود نشان می‌دهد.

https://modernpsy.rahman.ac.ir/article_244961_f634365f89b250a5a50c49dfa94b05e2.pdf