Rahman Institute of Higher Education Journal of Modern Psychology 2783-4433 5 3 2025 07 01 Impact of Pilates Training on the Levels of Depression and Self-Esteem in School Teachers تاثیر آموزش پیلاتس بر میزان افسردگی و عزت نفس معلمان مدارس 1 10 194863 10.22034/jmp.2024.454105.1106 EN Mohammadbagher Askarnia Ph.D in Sports Management, Department of Physical Education, Tabriz Branch, Islamic Azad University, Tabriz, Iran 0009-0007-6390-3089 Simin Elmi M. A. in Psychology, Ardabil Branch, Islamic Azad University, Ardebil, Iran 0009-0007-6390-3089 Hassan Shafaei Department of Physical Rehabilitation, massage and health-improving physical culture 0000-0001-5802-3385 Tina Soltanahmadi Department of Physical Education, Urmia Branch, Islamic Azad University, Urmia, Iran 0000-0001-5802-3385 Journal Article 2025 02 08 Objective: It is crucial to prioritize the enhancement of teachers’ mental health within the education system. As a result, this study aims to examine the impact of a Pilates training course on the psychological and mental well-being of school teachers, encompassing aspects such as depression and self-esteem. Methods: The research was carried out using a quasi-experimental approach. The study involved 60 elementary school teachers who were chosen through convenience sampling and then randomly and equally divided into two groups - experimental and control. Data was collected using standard questionnaires. T tests and ANCOVA were used to analyze data. Results: The results showed that there is no significant difference in both depression and self-esteem in the pretest (both P>0.05). However, it was observed that experimental group had significantly lower depression and higher self-esteem compared to control group in the posttest (both P=0.001). Finally, the results of ANCOVA showed significant differences between experimental and control groups in both depression and self-esteem (both P=0.001). Conclusions: These findings indicate that it is possible to recommend Pilates exercise and movement activities as a way to improve mental health, self-esteem, satisfaction with life, efficiency, positive mood and reduce mental and emotional tensions in school teachers. هدف: اولویت بندی ارتقای سلامت روان معلمان در نظام آموزشی بسیار مهم است. در نتیجه، این مطالعه با هدف بررسی تأثیر دوره آموزشی پیلاتس بر بهزیستی روانشناختی و روانی معلمان مدارس، شامل جنبه‌هایی مانند افسردگی و عزت نفس است. روش: پژوهش حاضر با رویکرد نیمه تجربی انجام شد. این پژوهش شامل 60 معلم مقطع ابتدایی بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و سپس به صورت تصادفی و به طور مساوی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد جمع آوری شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های T و ANCOVA استفاده شد. نتایج: نتایج نشان داد که در پیش‌آزمون بین افسردگی و عزت‌نفس تفاوت معناداری وجود ندارد (05/0 P> هر دو). اما مشاهده شد که گروه آزمایش در پس آزمون به طور معنی داری افسردگی کمتر و عزت نفس بالاتری نسبت به گروه کنترل داشتند (هر دو P=0.001). در نهایت، نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که بین دو گروه آزمایش و کنترل در افسردگی و عزت نفس تفاوت معناداری وجود دارد (001/0= P). نتیجه‌گیری: این یافته‌ها نشان می‌دهد که می‌توان ورزش پیلاتس و فعالیت‌های حرکتی را به عنوان راهی برای بهبود سلامت روان، عزت نفس، رضایت از زندگی، کارایی، خلق مثبت و کاهش تنش‌های ذهنی و عاطفی در معلمان مدارس توصیه کرد.

https://modernpsy.rahman.ac.ir/article_194863_d2bdaceccc2be6098df0547debfa98e2.pdf

Rahman Institute of Higher Education Journal of Modern Psychology 2783-4433 5 3 2025 07 01 Work Stress as a Correlate of Mental Well-being: A Study of Private School Teachers استرس شغلی به‌عنوان همبسته‌ای از سلامت روان: مطالعه‌ای بر معلمان مدارس خصوصی 11 28 199195 10.22034/jmp.2024.462670.1110 EN Godswill Alhassan Moses Department of Guidance and Counselling, Faculty of Education, Taraba State University, Jalingo, Nigeria M.Ed, Department of Couselling, Educational Psychology and Human Development, Faculty of Education, Taraba State University, Jalingo, Nigeria 0000-0001-9941-9650 Ahmad Baba Muhammad Associate Professor, Department of Couselling, Educational Psychology and Human Development, Faculty of Education, Taraba State University, Jalingo, Nigeria Salama Bako PhD Candidate, Department of Couselling, Educational Psychology and Human Development, Faculty of Education, Taraba State University, Jalingo, Nigeria 0009-0005-2155-7347 Journal Article 2025 04 13 Objective: The increasing demands of the teaching profession, especially in private schools, have made work-related stress a major contributor to the decline of mental well-being among teachers. Understanding the relationship between work stress and mental well-being is crucial in order to help teachers deal with this overwhelming problem. This study examined work stress as a correlate of mental well-being among private secondary school teachers, and to assess whether gender, marital status, and teaching experience moderate this relationship. Methods: A descriptive correlational research design was adopted for this study. The target population of the study was 1,253 private school teachers and a sample of size of 424 private school teachers was utilised using stratified random sampling method. The instruments utilised for data collection are the School Teachers Job Stressor Scale (STJSS) and the General Health Questionnaire (GHQ-12). Pearson correlation and hierarchical multiple regression analyses were used to analyze the data. Results: The results showed a significant negative correlation between work stress and mental well-being (r = -0.767, p < 0.001). Gender significantly moderated the relationship (β = .187, p < 0.001), with male teachers showing greater susceptibility. Marital status (β = -0.191, p < 0.001) and teaching experience (β = .187, p < 0.001) also significantly moderated the relationship, indicating that married and less experienced teachers were more negatively affected by work stress. Conclusion: The study concludes that high work stress significantly diminishes the mental well-being of private school teachers, with the magnitude of this impact varying significantly across demographic variables such as gender, marital status, and years of teaching experience. هدف: افزایش انتظارات از حرفه‌ی معلمی، به‌ویژه در مدارس خصوصی، باعث شده است که استرس شغلی به عامل مهمی در کاهش سلامت روان معلمان تبدیل شود. درک رابطه‌ی میان استرس شغلی و سلامت روان برای کمک به معلمان در مقابله با این مشکل جدی ضروری است. این پژوهش استرس شغلی را به عنوان یکی از همبسته‌های سلامت روان در میان معلمان دبیرستان‌های خصوصی بررسی کرده و همچنین نقش تعدیل‌کنندگی جنسیت، وضعیت تأهل و سابقه تدریس در این رابطه را ارزیابی کرده است. روش‌: این مطالعه با طرح پژوهشی توصیفی-همبستگی انجام شد. داده‌ها از نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌بندی‌شده شامل 424 معلم مدرسه خصوصی، با استفاده از «مقیاس عوامل استرس‌زای شغلی معلمان» (STJSS) و «پرسشنامه سلامت عمومی 12 سؤالی» (GHQ-12) گردآوری شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه سلسله‌مراتبی صورت گرفت. نتایج: نتایج نشان داد که بین استرس شغلی و سلامت روان رابطه‌ی منفی معناداری وجود دارد (r = -0.767, p < 0.001). جنسیت این رابطه را به طور معناداری تعدیل کرد (β = .187, p < 0.001)، به‌گونه‌ای که معلمان مرد آسیب‌پذیری بیشتری داشتند. وضعیت تأهل (β = -0.191, p < 0.001) و سابقه تدریس (β = .187, p < 0.001) نیز این رابطه را به طور معناداری تعدیل کردند و نشان دادند که معلمان متأهل و با سابقه کمتر، تأثیر منفی بیشتری از استرس شغلی می‌پذیرند. نتیجه‌گیری: این مطالعه نتیجه گرفت که استرس شغلی بالا به طور معناداری سلامت روان معلمان مدارس خصوصی را کاهش می‌دهد و شدت این تأثیر بسته به متغیرهای جمعیت‌شناختی مانند جنسیت، وضعیت تأهل و سال‌های سابقه تدریس تفاوت قابل توجهی دارد.

https://modernpsy.rahman.ac.ir/article_199195_5df8b0fdb3286aef8f97b965cdfd03d5.pdf

Rahman Institute of Higher Education Journal of Modern Psychology 2783-4433 5 3 2025 07 01 The Relationship Between Personality Traits and Fear of Missing Out (FoMO) During the COVID-19 Pandemic رابطه ویژگی های شخصیتی با ترس از دست دادن (فومو) در دوره پاندمی کووید-19 29 36 224698 10.22034/jmp.2025.533936.1139 EN Negar Ghadimi Bavile Olyayi PhD Student in Clinical Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Tabriz 0000-0001-5595-8097 Ahmad Esmali Korane Associate Professor, Department of Psychology, Faculty of Humanities, University of Maragheh, Maragheh, Iran 0000-0003-0061-2608 Sahar Torabi Zonouz PhD Candidate in Clinical Psychology, Department of Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Tabriz, Tabriz, Iran 0000-0002-1318-5388 Razieh Pak PhD in General Psychology, Department of Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Tabriz, Tabriz, Iran 0000-0003-0681-6441 Journal Article 2025 03 10 Objective: Nowadays, the excessive use of smartphones has become a major public health concern. In this context, a syndrome known as Fear of Missing Out (FoMO) has emerged, which is linked to various mental health issues.: This study aimed to examine the relationship between personality traits and Fear of Missing Out (FoMO) during the COVID-19 pandemic. Methods: This correlational study was conducted on a statistical population consisting of students from the University of Tabriz. A total of 337 students were selected through convenience sampling. Data were collected using the NEO Five-Factor Inventory and the FoMO scale, and analyzed using Pearson correlation analysis at a significance level of 0.05. Results: The findings revealed a significant positive correlation between FoMO and the personality traits of neuroticism, extraversion, openness to experience, and agreeableness (P < 0.05). Conclusion: Based on the results of this study, it can be concluded that personality traits serve as good predictors of Fear of Missing Out (FoMO). هدف: امروزه استفاده بیش از حد از گوشی‌های هوشمند به یک معضل بزرگ بهداشت عمومی تبدیل شده است. در این راستا، سندرمی به نام ترس از دست دادن (FOMO) به جود آمده است که با انواع مختلفی از مسائل مربوط به سلامت روان مرتبط است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه عامل‌های شخصیتی و ترس از دست دادن (فومو) در پاندمی کووید-19 انجام گرفت. روش: روش پژوهش از نوع همبستگی و جامعه آماری، دانشجویان دانشگاه تبریز بوده و بر روی 337 نفر که به روش نمونه‌گیری در دسترس از جامعه مذکور انتخاب شدند، اجرا شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه پنج عاملی نئو و پرسشنامه سندرم فومو) گردآوری شده و سپس با استفاده از روش آماری همبستگی پیرسون در سطح معناداری 05/0 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج: نتایج نشان داد که بین فومو و مؤلفه‌های روان‌رنجوری، برون‌گرایی، گشودگی به تجربه و سازگاری از ابعاد پنج عامل شخصیت رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (05/0P<). نتیجه‌گیری: بر پایه نتایج پژوهش حاضر می‌توان بیان کرد که عامل‌های شخصیتی نقش پیش‌بینی‌کنندگی خوبی در ترس از دست دادن (فومو) دارند.

https://modernpsy.rahman.ac.ir/article_224698_1a2c41b7111e98fe5e96b647e905aed8.pdf

Rahman Institute of Higher Education Journal of Modern Psychology 2783-4433 5 3 2025 07 01 The Relationship Between Multicultural Education and Academic Engagement in University Students رابطه آموزش چند فرهنگی با مشارکت تحصیلی در دانشجویان 37 44 224699 10.22034/jmp.2025.533955.1140 EN Seyed Ahmad Mohammadi Hoseini Department of Educational Sciences, Hakim Sabzevari University, Sabzevar, Iran. 0000-0002-1776-9604 Hanieh Sadeghi Nasab Undergraduate Student of Educational Sciences, Faculty of Literature and Humanities, Hakim Sabzevari University, Sabzevar, Iran 0009-0002-3977-2609 Narges Badparva Undergraduate Student of Educational Sciences, Faculty of Literature and Humanities, Hakim Sabzevari University, Sabzevar, Iran 0009-0009-7823-9613 Journal Article 2025 04 08 Objective: Interaction with classmates is a vital element that contributes to completing tasks and acquiring social skills in education. On the other hand, education, learning, and development are closely and reciprocally linked with culture in every society. Given Iran’s multicultural and multiethnic context, multicultural education can help reduce discrimination and enhance students' engagement and in-group interaction. This study aimed to investigate the relationship between multicultural education and academic engagement among students at Hakim Sabzevari University. Methods: The research method was descriptive-correlational. The statistical population included 8,199 students at Hakim Sabzevari University. Using random sampling and Morgan’s table, 390 students were selected as the sample. The Multicultural Education Questionnaire and the Academic Engagement Scale (AES) were administered. Data were analyzed using correlation methods and SPSS version 27 at a significance level of 0.05. Results: Findings indicated a significant relationship between multicultural education and academic engagement (p = 0.05). Conclusion: The results suggested that applying cooperative and participatory teaching methods and emphasizing social justice in multicultural education leads students to be more inclined toward group work, ultimately fostering educational and cultural development. هدف: تعامل با همکلاسی عنصری حیاتی است که موجب تکمیل شدن وظایف و اکتساب مهارت های اجتماعی در آموزش می شود. از طرفی آموزش، یادگیری و پرورش در هر جامعه ای با فرهنگ ارتباطی تنگاتنگ و متقابل دارند بنابراین باتوجه به چندفرهنگی و چند قومیتی بودن کشورمان ایران، آموزش چندفرهنگی برای رفع تبعیض و افزایش مشارکت و تعامل درون گروهی دانشجویان کمک کننده خواهد بود. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه آموزش چند فرهنگی با مشارکت تحصیلی دانشجویان در بین دانشجویان دانشگاه حکیم سبزواری انجام شد‌. روش: روش پژوهش، توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش ۸۱۹۹ دانشجوی دانشگاه حکیم سبزواری بودند که با استفاده از روش نمونه یری تصادفی و بر اساس جدول مورگان، تعداد 390 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند و پرسشنامه های آموزش چند فرهنگی و پرسشنامه مشارکت تحصیلی بر روی آنها اجرا شد. داده ها با استفاده از روش همبستگی و به وسیله نرم افزار SPSS نسخه 27 در سطح معناداری 05/0 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج: یافته ها نشان داد که بین آموزش چند فرهنگی و مشارکت تحصیلی رابطه وجود دارد (05/0p=). نتیجه‌گیری: نتایج تحقیق حاکی از آن بود که استفاده از روش های تدریس همیاری و مشارکت و تاکید بر عدالت اجتماعی در فرآیند آموزش چندفرهنگی، باعث می شود تا دانشجویان تمایل به کارهای گروهی داشته باشند که در نهایت این امر منجر به توسعه آموزش و فرهنگ می شود.

https://modernpsy.rahman.ac.ir/article_224699_6ed36f584bdbf7e8f0001469bdd91ff0.pdf

Rahman Institute of Higher Education Journal of Modern Psychology 2783-4433 5 3 2025 07 01 The Effectiveness of Play Therapy Training on Improving Social Skills in Children with Autism Spectrum Disorder اثربخشی آموزش بازی درمانی بر بهبود مهارتهای اجتماعی کودکان با اختلال طیف اتیسم 45 56 220524 10.22034/jmp.2025.503022.1129 EN Hadis Kianpor M.A. Student in General Psychology, Department of Psychology, Bandar Abbas Branch, Islamic Azad University, Bandar Abbas, Iran 0009-0005-6692-6839 Sara Hashmipor Assistant Professor, Department of Psychology, Bandar Abbas Branch, Islamic Azad University, Bandar Abbas, Iran Journal Article 2025 01 28 Objective: Autism spectrum disorder is a complex neurodevelopmental disorder characterized by communication problems, limited social interactions, and repetitive behaviors. The present study aimed to investigate the effectiveness of play therapy education with a parent-child approach in improving social skills in children with autism spectrum disorder. Methods: This study was a quasi-experimental study with a pre-test-post-test design, a control group, and a follow-up phase. The statistical population of the study included children with autism at the Justice Center in Isfahan. The sample of the present study included 30 children with autism, including 30 children with autism, who were selected using purposive sampling and were divided into two experimental and control groups. The research instrument used was the Autism Social Skills Profile (ASSP), and play therapy education sessions with a parent-child approach were implemented in ten 90-minute sessions once a week on the experimental group. The research data were analyzed using repeated measures analysis of variance and Bonferroni post hoc test and SPSS version 24 software. Results: The research findings showed that the difference between the experimental and control groups in terms of the mean scores of social skills variables in all stages of the experiment was significant (P<0.001). Conclusion: The results of this study show that play therapy education with a parent-child approach can help improve children's social skills. Therefore, its use is recommended to strengthen social skills in children with autism spectrum disorder. Objective: Autism spectrum disorder is a complex neurodevelopmental disorder characterized by communication problems, limited social interactions, and repetitive behaviors. The present study aimed to investigate the effectiveness of play therapy education with a parent-child approach in improving social skills in children with autism spectrum disorder. Methods: This study was a quasi-experimental study with a pre-test-post-test design, a control group, and a follow-up phase. The statistical population of the study included children with autism at the Justice Center in Isfahan. The sample of the present study included 30 children with autism, including 30 children with autism, who were selected using purposive sampling and were divided into two experimental and control groups. The research instrument used was the Autism Social Skills Profile (ASSP), and play therapy education sessions with a parent-child approach were implemented in ten 90-minute sessions once a week on the experimental group. The research data were analyzed using repeated measures analysis of variance and Bonferroni post hoc test and SPSS version 24 software. Results: The research findings showed that the difference between the experimental and control groups in terms of the mean scores of social skills variables in all stages of the experiment was significant (P<0.001). Conclusion: The results of this study show that play therapy education with a parent-child approach can help improve children's social skills. Therefore, its use is recommended to strengthen social skills in children with autism spectrum disorder. هدف: اختلال طیف اتیسم یک اختلال عصبی-رشدی پیچیده است که با مشکلات ارتباطی، تعاملات اجتماعی محدود و رفتارهای تکراری مشخص می‌شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش بازی درمانی با رویکرد والد-فرزندی در بهبود مهارتهای اجتماعی کودکان با اختلال طیف اتیسم انجام شد. روش: این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه گواه و مرحله پیگیری بود. جامعه آماری پژوهش شامل کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم مرکزعدالت در شهر اصفهان بود نمونه تحقیق حاضر شامل 30 کودکان مبتلا به اوتیسم که شامل 30 کودک دارای اختلال اوتیسم بود که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و در دو گروه ازمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزار مورد استفاده دز پژوهش نیمرخ مهارت‌های اجتماعی اُتیسم (ASSP) استفاده شد و جلسات آموزش بازی درمانی با رویکرد والد-فرزندی طی ده جلسه 90 دقیقه ای و یک بار در هفته بر روی گروه آزمایش اجرا گردید. داده‌های پژوهش با آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی و نرم افزار SPSS نسخه24 تحلیل گردید. نتایج: یافته‌‌های پژوهش نشان داد که تفاوت میان گروه آزمایش و گواه از نظر میانگین نمرات متغیرهای مهارت های اجتماعی در کل مراحل آزمایش معنادار است (0/001>P). نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که آموزش بازی درمانی با رویکرد والد-فرزندی می‌تواند به بهبود مهارت‌های اجتماعی کودکان کمک کند. لذا استفاده از آن برای تقویت مهارت‌های اجتماعی در کودکان با اختلال طیف اوتیسم توصیه می‌شود.

https://modernpsy.rahman.ac.ir/article_220524_5e1294aa1fde390a5dd8be98e0e2dc80.pdf

Rahman Institute of Higher Education Journal of Modern Psychology 2783-4433 5 3 2025 07 01 The Effectiveness of Transactional Analysis Therapy on Anxiety and Quality of Life in Students with Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder اثربخشی درمان تحلیل رفتار متقابل بر اضطراب و کیفیت زندگی دانش‌ آموزان مبتلا به اختلال بیش فعالی و نقص توجه 57 69 221040 10.22034/jmp.2025.489703.1124 EN Sonia Jahedi Delivand PhD student in general psychology, Islamic Azad University, Kish International Branch, Kish Island, Iran 0000-0001-6600-1944 Morteza Tarkhan Associate Professor, Department of Psychology, Payame Noor University, Tehran, Iran Morvarid Ahadi Associate Professor, Department of Psychiatry, University of Rehabilitation Sciences and Social Health, Tehran, Iran Parvaneh Qodsi Assistant Professor, Department of Psychology, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran Journal Article 2024 11 19 Objective: This study aimed to investigate the effectiveness of Transactional Analysis Therapy on the quality of life and anxiety in children diagnosed with Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder (ADHD). Methods: A quasi-experimental design, utilizing a pre-test, post-test, and follow-up with a control group, was employed. The statistical population comprised students with ADHD in exceptional schools in Rasht during the 2023-2024 academic year. A total of 30 participants were selected using purposive sampling and randomly assigned to either the experimental or control group. Research instruments included Short Form-36 Health Survey (SF-36) and the Beck Anxiety Inventory (BAI). The experimental group received 8 one-hour sessions of Transactional Analysis Therapy, while the control group received no intervention. Data were analyzed using multivariate analysis of covariance (MANCOVA), univariate analysis of covariance (ANCOVA), and Tukey's post-hoc test via SPSS software, with a significance level set at p<.01. Results: The findings indicated that Transactional Analysis Therapy had a significant positive effect on improving both anxiety and quality of life in the experimental group (p<.01). These positive effects were maintained during the two-month follow-up phase. Conclusion: It can be concluded that Transactional Analysis Therapy is effective in enhancing the quality of life and reducing anxiety in children with Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder. هدف: پژوهش حاضر با هدف اثربخشی درمان تحلیل رفتار متقابل بر کیفیت زندگی و اضطراب کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی و نقص توجه انجام شد. روش: روش پژوهش از نوع کاربردی و یک طرح نیمه‌آزمایشی از نوع پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه ی آماری شامل دانش آموزان دارای اختلال بیش فعالی و نقص توجه در مدارس استثنایی شهر رشت در سال تحصیلی 1403-1402 بودند. و از این تعداد 30 نفر با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزار پژوهش فرم گوتاه زمینه‌یابی سلامت (SF-36)، سیاهه اضطراب بک (BAI)، بود و همچنین 8 جلسه 1 ساعته برای گروه کنترل مداخله انجام شد و گروه کنترل درمان دریافت نکرد. روش تجزیه و تحلیل داده ها کواریانس چند متغیره و تحلیل کوواریانس تک متغیره و آزمون تعقیبی توکی با نرم افزار spss در سطح معناداری 01/0 بود. نتایج: نتایج پژوهش نشان داد که درمان تحلیل رفتار متقابل بر بهبود اضطراب و کیفیت زندگی در گروه آزمایش تأثیر مثبت داشته است (01/0 p<) و این نتایج در مرحله پیگیری که 2 ماه پس از مداخله بود نیز بدست آمد. نتیجه گیرى: می‌توان نتیجه گرفت درمان تحلیل رفتار متقابل بر کیفیت زندگی و اضطراب کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی و نقص موثر می‌باشد.

https://modernpsy.rahman.ac.ir/article_221040_ed5c09ffb686b4e3f24bf2ba786e2abd.pdf